หลังเลิกงาน นอกจากจะรีบออกไปวิ่งออกกำลังกายแล้ว ผมต้องรีบกลับบ้านให้ทันเวลา 18.30 น. เพื่อดูรายการ เกมส์ทศกัณฐ์ ยกสยาม !

ยอมรับว่าเกมส์นี้สนุกมาก ได้ความรู้ ตื่นเต้น เร้าใจ ดีกว่าดูข่าวการเมืองไทยกว่าไหนๆ เพราะไม่น้ำเน่า ไม่เครียด ไม่เซ็ง ไม่ ๆ ฯลฯ (ว่าจะไม่พูดถึงการเมืองสักพัก เพราะอารมณ์(แม่ง)จะเสียทุกทีที่พูดถึง ถามว่า ทำไมต้องอารมณ์เสียด้วย ก็ดูคนให้สัมภาษณ์ทางโทรทัศน์สิครับ ตอบคำถามทุกครั้งด้วยคำกวนส้นทุกทีว่า ทำไม ..หรือถ้าให้สัมภาษณ์เป็นภาษาอังกฤษก็..ว้าย (why) นึกว่าจะขี้เหร่แต่หน้าตา)

วกกลับบมาถึง เกมส์ยกสยามของผม น่าดูมากนะครับ ที่จะพูดถึงก็แค่นี้แหละ น่าดูจริง ลุ้นทุกวันๆละ 30 นาที ช่วงนี้อยากทำตัวไม่เหงา และไม่ว่าง กลางอาทิตย์นี้จะมีสิ่งมีชีวิตมาร่วมอาศัยด้วยครับ กระดี๊กระด๊าเป็นพิเศษ มันคือกระต่ายแคระ !

ถึงแม้จะเป็นคนหยาบ กระด้าง อ่อนไหวเป็นบางครั้ง จริงจังเป็นบางที แต่ผมก็อยากจะเลี้ยงสัตว์สักตัวไว้แก้เหงา จริงๆอยากเลี้ยงสุนัขครับ พันธ์ชิสุ หรือปอม เล็กๆดี แต่เนื่องด้วยสภาพที่อยู่อาศัยอันจำกัด กอรปกับไม่มีคนดูแลให้ยามเราไม่อยู่ จึงคิดว่าไม่พร้อมที่จะมีชีวิตคู่อยู่กับเขา กระต่ายแคระ น่าจะเหมาะ เพราะเขาอยู่คนเดียวได้ ตัวเล็กๆ ไม่ส่งเสียงดังรบกวนคนอื่น ตัดสินใจอยู่หลายวัน ในที่สุดวันนี้ จึงตั้งใจว่า จะให้มาอยู่ด้วยจริงๆ

ถ้ามันมาเมื่อไร จะถ่ายภาพมาอวด และจะมาเล่าให้ฟัง..

บางทีสัตว์ตัวเล็กๆ อาจทำให้ชีวิตของสัตว์ใหญ่ๆเปลี่ยนไปก็ได้ ใครจะรู้