ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความสุขของคนกรุงอย่างเราๆ อย่างที่หาง่ายที่สุด ไม่พ้นดูหนัง หนังบางเรื่องเห็นตัวอย่างแล้วอยากดูจนตัวสั่น แต่บางเรื่อง เห็นตัวอย่างแล้ว ต้องเขี่ยความสำคัญไว้ให้แค่ดูเป็นหนังแผ่นเท่านั้น และปัจจุบันหนังแบบนั้นก็มีเยอะครับ คือคุณภาพได้แค่หนังแผ่น ถ้ามากกว่านั้น ไม่คุ้มตังค์จริง ๆ

วันนี้ได้หยิบหนังที่ผมเขี่ยไว้เป็นหนังแผ่นนานแล้ว พึ่งมีโอกาสดู นั่นคือ เรื่อง “ครอบครัวตัวดำ” ของโน๊ต เชิญยิ้ม

ผมไม่เคยจะพลาดหนังของโน๊ต เชิญยิ้มเลยสักเรื่อง แต่ทุกเรื่องผมดูเป็นหนังแผ่นทั้งนั้น ไม่เคยคิดจะดูในโรงครับ

หนังของตาโน๊ต ไล่ตามลำดับที่แกสร้าง ฅนปีมะ, หลวงพี่เท่ง, อีส้มสมหวัง และล่าสุด ครอบครัวตัวดำ แต่ผมไม่ได้ดูตามลำดับ กล่าวคือ ดูหลวงเท่งก่อน พอติดใจ เลยย้อนกลับไปดู ฅนปีมะ ดูแล้วก็ไม่แปลกใจที่หนังไม่ทำรายได้ และถูกวิจารณ์อย่างเสียๆหายๆ แต่หลวงพี่เท่งก็กู้หน้าตาโน๊ตได้พอสมควร ผมว่าส่วนหนึ่งที่หนังทำเงินได้ เพราะเท่ง เถิดเทิง ตอนนั้นเป็นยุคขาขึ้นของเท่งจริงๆ ที่ผมกล่าวไปนั้น ไม่เกินจริงเลย เพราะหลังจากพี่เท่งแล้ว ไม่มีหนังเรื่องไหนของตาโน๊ตที่ทำเงินได้เลย แค่ทรงตัว เสมอทุน ที่ร้ายไปกว่านั้น สร้างความเข็ดขยาดแก่คนดูอย่างผมมาก ๆ ไม่ว่าจะเป็นอีส้มสมหวัง และครอบครัวตัวดำ หนังมีการเล่าเรื่องแบบหนังไทยเมื่อสัก 10 ปีที่แล้ว ไม่มีเสน่ห์ ไม่น่าติดตาม ไม่สนุก และที่สำคัญ ไม่ตลก! (อย่างที่เขาตั้งใจให้ตลกอย่างยิ่ง)

ผมชื่นชนหลวงพี่เท่ง ชื่นชมโน๊ต อานิสงส์นี่เอง ทำให้ผมติดตามไปดูหนังที่ลูกแท้ๆของโน๊ตและผองเพื่อนสร้าง คือ เรื่อง ลูกตลกตกไม่ไกลต้น เรื่องนี้มาแนวเดียวกับพ่อเลย เหมือนกับโน๊ตกำกับเองก็ไม่ปาน มุขแป็ก ไม่สนุก เงียบทั้งโรงอีกเช่นเคย (เรื่องนี้เรื่องเดียวที่ผมดูในโรง)

และล่าสุดหนังที่ผมดู “ครอบครัวตัวดำ” ถึงแม้ค่าเช่าเพียง 15 บาท แต่อารมณ์และเวลาที่สู้อุตส่าห์นั่งดูนั้น บอกได้เลยว่าไม่คุ้ม ดูไม่จบอีกด้วย เพราะไม่มีแรงดึงดูดใจให้อยากดูจนจบเลยจริงๆ

หนังเลอะเทอะ..มีหลายอารมณ์ในเวลาใกล้ๆ กัน ที่สำคัญ ความสมจริงของเรื่อง(ซึ่งผมเน้นมากเวลาดูหนัง)ถึงขั้นติดลบ !

ที่เล่าๆ มานั้นเป็นอารมณ์ส่วนตัวจริงๆ ซึ่งเป็นไปได้ที่ใครคนอื่นจะไม่เห็นเช่นเดียวกับผม ซึ่งไม่ผิดแปลกแต่อย่างใด เรามีสิทธิ์จะพูดอะไรในบล็อกของเรานี่น่ะ

อยากบ่นเรื่องหนัง..ตั้งแต่เริ่มต้นดูแล้วละ หนังอีกเรื่องที่ผมเขี่ยไว้ในกล่องคุณภาพแค่หนังแผ่น คือ เรื่อง “สวย สิงห์ กระทิง แซ่บ” ดูตัวอย่างแล้ว ไม่มีฉากไหนที่อยากดูจนเนื้อเต้นเลยยยย..เก็บตังค์ไว้กินมาม่าดีกว่า

ก่อนจบวันนี้ มีข่าวดารามาบอก นิโคล กับ แมว จีระศักดิ์ หย่ากันเรียบร้อยแล้ว ด้วยเหตุผลที่คลุมเครือ เหมือนหลายๆคู่ก่อนหน้านี้ที่หย่ากันเป็นว่าเล่น ทิ้งลูกน้อยงงๆ ว่าพ่อกับแม่เป็นอะไร และไปไหนกันแล้ว.. มานั่งคิดหาเหตุผลหลายครั้งแล้ว ก็คิดไม่ออกว่าทำไมดาราเหล่านี้ถึงหย่ากัน และส่วนใหญ่ที่หย่า มักมีลูกแล้ว มาไวไปไว อย่างเป้ ไฮร็อก – สา วรรณษา ทองวิเศษ ก็มีลูกหนึ่ง ไหนจะคู่รักอย่าง ฟลุก – โบ นี่ก็ลูกหนึ่ง นก ฉัตรชัย – นก สินใจ อีกล่ะ นี่มีหลายลูก และอีกหลายๆคู่ดารา แน่นอนดาราก็เป็นคนๆหนึ่งเหมือนคนทั่วไป แต่ผมคิดว่า ในความเป็นดาราหรือเปล่า ถึงทำให้พวกเธอเขา ไม่ยอมกันในเรื่องบางเรื่อง และตัดสินใจที่จะจากกันอย่างง่ายๆ เพราะคิดว่าต่างสามารถหาคนอื่นคนใหม่ได้ง่ายๆ ถ้าคิดอย่างนี้จริงๆ แสดงว่าพวกเธอเขาเหล่านั้น คิดถึงแต่ตัวเอง…แล้วลูกที่พวกคุณทำขึ้นมาละ?

คิดถึงเขาบ้างไหม?