Posted by: nevikup on: พฤษภาคม 28, 2007
ท้องฟ้ามืดครื้ม เมฆดำมาปกคลุม ความขมุกขมัวเข้ามาเยือน เม็ดฝนเริ่มโปรยปราย
เด็กสาว 3 คนอายุไม่น่าจะเกิน 18 ปี ด้วยวัยขนาดนี้ เธอน่าจะอยู่ในรั้วมหาลัย ห้องสมุด หรือสนามกีฬา
แต่ผมพบเธอขณะทำท่าลังเล และก้าวขาเข้าไปในคลีนิคแห่งหนึ่ง ..มันคือคลีนิคที่รู้กันอย่างแพร่หลายของคนละแวกนั้นว่า
เป็นคลีนิคทำแท้ง!
ผมอธิษฐานให้เธอเหล่านั้นเข้าไปยังสถานที่แห่งนั้น เพื่อทำรายงาน หรือเพื่อปรึกษาอะไรสักอย่างที่ไม่ใช่อย่างที่คิดนั้น
ผมคิดว่า ถึงใครเห็นก็คงคิดไม่แตกต่างจากผมแน่ๆ เรื่องแบบนี้กำลังจะกลายเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับสังคมไทยไปแล้วหรือ? เด็กสาวมุ่งเน้นเรื่องของความรักผิดจุดประสงค์ไป ความรักเป็นแค่เครื่องหลอกตา แท้จริงแล้วมันคือตัณหาที่มาพร้อมกับความเดียงสาไร้สติ..
ภูมิคุ้มกันทางจิตใจที่บกพร่องหรือไม่แข็งแรง ปล่อยตัวปล่อยใจเป็นไปตามอารมณ์ หลงเข้าสู่ตัณหาที่มืดมัว รู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าตัวเองกำลังทำบาปที่ใหญ่ที่สุดในชีวิตเข้าเสียแล้ว ..
แต่ชีวิตยังอีกยาวไกล ถึงพลาดวันนี้ แต่หากปรับตัวปรับใจ สังคม คนรอบด้านก็พร้อมจะให้อภัยเสมอ ความยากอยู่ที่การเริ่มต้นที่จะทำดี กลับตัวมาสู่สิ่งดีๆให้ได้..เริ่มต้นได้ ทุกอย่างก็เริ่มจะดี
ท้องฟ้ามืด เมฆดำแค่ไหน แต่อย่าลืมว่า หลังฝนตก ฟ้าสดใสเสมอ..และที่ยิ่งไปกว่านั้น บางครั้ง ฟ้าหลังฝนนอกจากมีท้องฟ้าที่สดใสแล้ว ยังมีอะไรสวยๆ งามๆรอเราอีกมากมาย..
